KIRATI
พิกุล...กลิ่นแก้วเอ๋ย...จริตเชย...รำเพยฝัน
โชยกรุ่น...กลิ่นหอมพลัน...โรยสุคันธ์...กำจรมา
เรื่อรน...ภิรมย์กรุ่น...แก้วพิกุล...จรุงหล้า
หลงรัก...ตระหนักพา...ฤทัยหา...ว่าอยู่ใด
ไยเอย...พอเชยกลิ่น...จริตผลิน...ถวิลไข
ถึงรัก...ที่แรมไกล...ถวิลให้...ใจคิดครวญ
ฤา นุช...สุดที่รัก...จักฝากรัก...มาทักหวน
เป็นนัย...ว่าใจครวญ...ให้คืนหวน...มาทวนดอม
กลิ่นยวน...ดั่งนวลปราง...มิร่ำจาง...กระจ่างหอม
ลมเร้า...เจ้าพะยอม...เคยกรุ่นดอม...ระดมแด
แปรกรุ่น...พิกุลแก้ว...กลิ่นเรื่อแผ้ว...พิกลแน่
รักรมย์...ระทมแล...พิกุลแท้...แค่รักโชย
แรมลา...มาไกลกลิ่น......ประจักษ์จินต์...ถวิลโหย
ถึงเจ้า..