พิมญดา
ความห่างไกลใช่กั้นความคิดถึง
ใจดวงหนึ่งยังห่วงใยอาลัยหา
ฝนจะตกแดดจะออกไม่คณา
คนปลายฟ้าจริงจังนักรักแต่คุณ
มีสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คุณรู้ไหม
มองข้างในใจฉันมันเกื้อหนุน
มอบความหวานผ่านความรักถักละมุน
ทอไออุ่นแอบชิดคิดถึงเธอ
คิดถึงเธอเหลือเกินอย่าเมินหนี
หัวใจมีศักดิ์ศรีพลีเสมอ
ด้วยทางเดินแห่งรักมักพบเจอ
คือน้ำตาที่ล้นเอ่อเพ้อเดียวดาย
มองฟ้างามถามรักทักลมล่อง
แสงจันทร์ผ่องละอองดาวพราวเส้นสาย
ความคิดถึงเดินทางไปใสประกาย
สู่จุดหมายแห่งรักมั่นมิผันแปร
คิดถึงกันวันละนิดคิดบ่อยบ่อย
เอาใจร้อยดวงดาวสาวรักแท้
ยังเปี่ยมด้วยความภักดีมิเชือนแช
ขอเพียงแต่แหงนมองมา..ปลายฟ้างาม
1799
14
0
หน้าส่วนตัว
