นาคะพรรณ
...ฉันมองเธอเหม่อลอยดูคอยหา
รอเวลากลับมาวันฟ้าใหม่
เขาลาลับเลือนลางห่างร้างไกล
จึงเดียวดายว้าเหว่สุดเอกา
เหมือนนกน้อยคอยรักที่พักพิง
เคยแอบอิงนิ่งนอนยามอ่อนล้า
เฝ้าซุกไซร้ไออุ่นเมื่อฝนมา
ใต้ชายคาแห่งรักที่พักใจ
ปิดประตูอยู่ลำพังในรังร้าง
ปิดหน้าต่างสนทนาคำปราศรัย
ขังตัวเองอยู่ในห้องจองจำใจ
ร้องร่ำไห้เฝ้ารอทรมาน
ฉันมองเธออยู่ลำพังในรังรัก
บนเพิงพักนักกวีที่ขับขาน
นั่งร้อยเรียงช่ออักษรเป็นกลอนกานต์
ส่งคำหวานผ่านประตูสู่วังวน
ลองปล่อยใจไตร่ตรองแล้วมองดู
เปิดประตูหัวใจรับไอฝน
ในความสุขทุกข์ก่อนจึงได้ยล
ฟ้าหลังฝนอันสดใส...อยู่ใกล้เธอ
photo by: อาคม นา
หน้าส่วนตัว
1531
5
0
