ฉันเลือกทางร้างเปลี่ยวโดดเดี่ยวเหลือ หมอกคลุมเคลือเยื้อย่างกลางหุบเขา มีหนามไหน่มายมากขวางขวากเท้า ทางทึมเทาเปล่าร้างกลางอรัญ เธอเลือกทางกลางเมืองอันเรืองรุ่ง หอมจรุงฟุ้งเฟ้อละเมอฝัน ชนเหิมเห่อเพ้อคลั่งอยู่ทั้งวัน ต่างประชันขันแข่งสุดแรงรั้ง ฉันเดินทางกลางดงพฤกษ์พงป่า ถึงเหว่ว้าชาชินมิสิ้นหวัง แม้นกันดารหาญสู้ดันทุรัง ราวบ้าคลั่งยังมุ่งกลางทุ่งธาร เธอเดินทางต่างไปวิไลแสน ไม่ขาดแคลนแสนสบายหลายสถาน แต่ปลายทางต่างพบประสบพาน ด้วยสายธารล้วนสานร่วมเข้ารวมกัน...
1772
4
0
หน้าส่วนตัว
