..ในบทเพลง..ที่ยังคุ้นหูอยู่เสมอ..มิเลือน.
ในวันนั้นคำที่เคยเอ่ยรักฉัน
เฝ้าเสกสรรคำหวานจนหวั่นไหว
มาวันนี้เธอร้างทางรักไกล
ทิ้งฉันให้พร่ำเพ้อระเมอ.ตรม
เสียงกระซิบริมหูดูหวานแว่ว
ยังพริ้วแผ่วหมดชื่นช่างขื่นขม
ไร้เสียงรักลมหายใจไร้อารมณ์
สิ้นคำชมหวานชื่นช่างขื่นใจ
จงพินิจคิดดูให้รู้ที
ฤารักมีแค่วันวานแล้วผ่านหาย
รักครั้งก่อนจบลงคงเหมือนตาย
เหลือแต่กายซากร่าง.ร้างฤทัย
ขอวิงวอนคำคงขององค์พ