เห็นสายหมอก หยอกหญ้า เวลาเช้า คิดถึงสาว คนดี พี่คิดถึง เจ้าจะหนาว ไหมหนอ พ้อรำพึง คิดคำนึง หน้านวล ครวญทุกครา สายลมต้อง..ต้องกาย ไหวสะท้าน พลิ้วลมผ่าน กายไหว ใจโหยหา ระริกเยือก หนาวแล้ว โอ้แก้วตา พี่ผวา ใจหวั่น สั่นทั้งทรวง ปรารถนา แห่งใจ ใคร่พานพบ แม้นประสบ คงสุข ใจอย่างใหญ่หลวง ลืมทุกข์โศก ถับทม ที่ตรมทรวง สุดาดวง คนดี ที่พี่รอ สะดุ้งกาย จากภวังค์ อีกครั้งหนึ่ง ที่เคยซึ้ง แค่ในฝัน นั่นแหละหนอ พบความจริง แค่ฝัน นั้นสุขพอ รักที่ก่อ ขอเก็บไว้..ในฝันงาม..