เรื่องราวที่ผ่านมาเมื่อสัปดาห์ก่อน.. ช่างริดรอนกำลังใจให้อ่อนล้า หมดกำลังแม้จะยกมือขึ้นปาด..หยาดน้ำตา ต้องก้มหน้าก้มตา...ยินยอมให้คุณไป ไม่รู้จะต้องใช้เวลา..อีกกี่สัปดาห์ กว่าหัวใจจึงจะกลับมาทำหน้าที่ของหัวใจ ทุกวันนี้..มันยังบังอาจบังคับดวงตาร่ำไห้ บังคับสมองใสๆ ..ให้พร่าเบลอ เขา เลือก คนอื่น.. เป็นสิ่งที่เราเองฝืนไม่ได้ ฟังไว้บ้างสิ...เจ้าหัวใจ อย่าหวั่นไหว..อย่าอ่อนแอนักเลย