มีบ้างที่เหนื่อยล้า.. หัวใจเจ็บชาเพราะแรงหวัง มองชีวิตเป็นเพียงเศษทุเรศทุรัง ปนความชิงชัง-เวทนา บางทีอาจหม่นเศร้า.. มัวแต่เฝ้าฝังจมปมปัญหา อยากหลบลี้หนีผ่านกาลเวลา ที่ผ่านมาเพียงแค่จะผ่านเลย บางคราวเหนื่อยหน่าย.. จนต้องหลบพักกายอยู่เฉยเฉย ปล่อยฝันแล้งร้างเหมือนอย่างเคย วางเฉย-ละทิ้ง-สิ่งวุ่นวาย ที่สุดต้องยอมฝืน พาชีวิตผ่านวันคืนไร้จุดหมาย บนความหวังแหลกแตกตาย ตราบกำลังสุดท้ายจะพอมี...
1768
10
0
หน้าส่วนตัว
