คนกุลา
๐ จากสันเขาสู่สันเขาผ่านเงาหม่น
เมฆเบื้องบนบางเทาช่างเหงาหงอย
อีกฟากฝันนั้นหวังใครยังคอย
ตะวันคล้อยเขาเขินค่อยเดินทาง
๐ สะพายเป้ปรับสายให้กระชับ
เตรียมพร้อมสรรพสิ่งของต้องสะสาง
เคลื่อนตัวตนด้นฝ่าป่ายูงยาง
ท่ามแสงจางลางเลือนเรียวเดือนแรม
๐ มองที่หมายบ่ายหน้าสันผาสูง
เสียงเหล่าฝูงสัตว์ไพรร้องใสแหลม
อาจใช้ไฟได้บ้างพรางวอมแวม
ราวรอนแรมริมผามุ่งนาเนิน
๐ เจอห้วยน้ำข้ามยากมากโขดหิน
น้ำสาดรินรุนแรงเซาะแก่งเขิน
ค่อยเลาะมาหาทางช่องช้างเดิน
พร้อมเผชิญอันตรายและหมายพลีฯ
๐ ผ่านทุ่งนาป่าทามในความเงียบ
เลาะไล่เลียบลัดทางต่างวิถี
ต้องปิดลับกับกฎกำหนดมี
เป็นวิธีจรยุทธ์จุดสำคัญ
๐
1630
5
0
หน้าส่วนตัว
