ละอองน้ำ
เคยคิดฝันอยากให้ความรักของตัวยิ่งใหญ่
อยากจะทำอะไรอะไรทุกอย่างที่เขาจะไขว่คว้า
เสียสละทุกทุกทาง...แม้เขาจะทิ้งไว้แค่รอยน้ำตา
หวังฝังความรู้สึกที่มีค่า...ในหัวใจคนด้านชา...สักคน
จนเวลาผ่าน ทุกสิ่งก็เป็นแค่อุดมคติเลื่อนลอย
ไม่อาจทนเจ็บกับการรอคอย...ไม่อาจทนใจน้อยกับความสับสน
คนหัวใจด้านชา...ก็ยังอาจเข้าใจคุณค่า...เพราะยังมีหัวใจอยู่ในตน
แต่คนที่แม้หัวใจก็ไม่อาจค้น...ไม่รู้เค้าจะมองคนที่อดทน...ว่าเป็นอย่างไร
ทุกอย่างอธิบายง่ายง่ายได้ว่าคนเราต่างกัน
อะไรที่เรียกว่าฝัน...ก็ต้องยอมปล่อยให้มันล่องลอยอย่างนั้น อย่าไปสงสัย
ฉันเป็นแค่คนตัวเล็กๆที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงโ