หน้าส่วนตัว
หญิงนามหนึ่ง ชื่อน้อย ฉันคอยรัก
เฝ้าฟูมฟัก เธอยิ่ง จริงรู้ไหม
เป็นความรัก ครั้งแรก ที่แทรกใน
ดวงหทัย ของฉัน อย่างมั่นคง
มิเคยรัก หญิงใด หรือใครก่อน
ฉันอาวรณ์ ดวงจิต คิดประสงค์
อยากร่วมคู่ เคียงน้อย ร้อยใจลง
อยู่ที่ตรง นงลักษณ์ เป็นหลักชัย
หลายปีผ่าน นานมา ในครานั้น
น้อยเปลี่ยนผัน หันเห แล้วเฉไฉ
จากที่รัก หนักหนา พาเปลี่ยนใจ
ทิ้งฉันให้ เศร้าหนัก มิจักเซา
แม้วันนี้ ไม่มีน้อย มาเคียงข้าง
รักมาร้าง แรมรา พาใจเหงา
จะเก็บรัก เอาไว้ คล้ายดั่งเงา
กับตัวเรา ตลอดไป ไม่อาจลืม.
9 ธันวาคม 2549
เบรฟ
1915
23
0
