คอนพูทน
๏ ตะวันฉาย..แดดเช้า
ริมระเบียงเรือน..ผีเสื้อหลากสี
ตื่นจากฝัน..บินอาบแสงตากปีกบางบางรับไออุ่น
พลางร่อนลงจุมพิต..ดวงดอกไม้ละมุน
๏ หอม..ระรื่นมวลมาลีกระซิบนาสา
ทุกลีลาและจินตนาการ..ตระกองเกสร
เรียงระบายบนเสรีแห่งความคิด..ปีกค่อยค่อยขยับ
แล้วก้าวย่าง..พลางรำพึง
๏ ฝันสวยสวย..ปราศจากการปิดกั้น
จึงวาดสาย..แต้มศิลป์ร่อนบินโบย
พร้อมผีเสื้อ..คลอคู่จูงมือกันไป..ชมทิวากาล
คงแค่..สุดปลายฟ้า
๏ สายลม!!.พัดแผ่ว
ปลอบประโลม..ก่อนที่ฝน..จะโปรยปรายลงมา
เจ้าดวงดอกไม่หน้าเรือน..ยิ้มทักทายสายฝน
พลางหยิบยื่นความชุ่มฉ่ำประพรม..สุดใจ
๏ หวานหวาน..น้ำค้างไสว
แว่วรำพันบทเพลง..แห่งมิตรภาพ
รับรู้.