ริมระเบียงเฉลียงบ้านคืนวานนั้น แสงพระจันทร์พลันส่องท้องฟ้าใส ยามเมฆเคลื่อนเลื่อนคล้อยลอยผ่านไป ทาบจันทร์ใสให้หม่นจนมืดมัว ส่วนดวงดาวพราวพรายรายเรียงนั้น ส่องแสงกันทันใดไสวสว่างทั่ว ทางช้างเผือกเลือกพาดวาดพันพัว ทอดข้ามทั่วกลัวดารามาปิดบัง ครั้นมืดมิดสนิทมากยากมองเห็น ฝนกระเซ็นเป็นเก็จดาวพราวสุกปลั่ง เหมือนจุดพลุประจุไฟส่องให้มั่ง ฉันจึงนั่งตั้งใจรอขอชมไป ฟ้าคืนนั้นฉันจ้องมองสวยนัก อยากปกปักรักษ์ป้องคุ้มครองให้ สวยเช่นนั้นทันอยู่ได้ดูไว้ เพราะอยากให้ใครเห็นเช่นคืนนั้น