ว.มหรรณวา
อย่าเพราะความ..ท้อแท้..จึงแพ้พ่าย
แม้เหนื่อยหน่าย..เหนื่อยหนัก..จงพักเสีย
ตราบเมื่อใจ..และกาย..หายอ่อนเพลีย
สูงอาจเตี้ย..ไกลใกล้..ใช่ยากเย็น
แม้บางครั้ง..เหนื่อยกาย..หน่ายชีวิต
อย่าได้คิด..ร้องไห้..ให้ใครเห็นเมื่อหัวใจ..บอบช้ำ..แสนลำเค็ญสักวันนั้น..ต้องเป็น..ดั่งเช่นใจ
แม้ชีวิต..บางครั้ง..อาจพลั้งบ้าง
สิ้นหนทาง..พ่ายแพ้..ท้อแค่ไหนจงลุกสู้..ก้าวเดิน..เผชิญไป
อย่าเอาแต่..ร้องไห้..ให้อายคน
แม้จะผิด..พลาดพลั้ง..ในครั้งนั้น
จงลืมมัน..อย่ากลัว..อย่ามัวสน
มองข้างหน้า..ยิ้มสู้..บู้ผจญ
ก้าวอีกหน..จนกว
หน้าส่วนตัว
3458
5
0
