nava
โอ คนจรตัวจริง
ดุ่มเดินกลับมาแล้วเมื่อยามพลบ
หรือเขาอาจกลับจากจุดหมายแห่งทิวากาล
และเพื่อคืนสู่เบื้องหมายของราตรี..
จุดหมายของเขาอยู่ที่ใดอย่าได้ไถ่ถามเลย
เพราะไม่มีใครอยากได้คำตอบ
แม้แต่ตัวเขาเอง
กระทั่ง
ฟ่องฝนแผ่วโปรยแห่งพลบร่ำ
ความสลัวลางพรางม่านทุกดวงตา
แต่ทว่าคนจรยังคงดุ่มเดิน
.
สายถนนคลาคล่ำแสงไฟรถ
เสียงรถมอเตอร์ไซด์แผดคำรามฝ่าสายฝน
ฉันภาวนา
ขอคนจร ปลอดภัย
วินาทีนั้น
หรือคำภาวนาแห่งฉันเบาเกินไป
มิทันที่พระเจ้าองค์ใดจักได้สดับ
มอเตอร์ไซด์ คันนั้นพุ่งปะทะคนจร
กระเด็นไถลไปกับพื้นถนน
..
วิ่ง
ฉันรู้เพียงว่าต้องวิ่ง..
เด็กหนุ่มกับมอเตอร์ไซด์นอนครวญครางคู่กัน
ในร่อ
1258
4
0
หน้าส่วนตัว
