แก้วประภัสสร
ถ้าเธอคิดดึงดันจะไปอีก
ฉันจะหลีกทางให้ไม่ขัดขวาง
อยากจะไปเชิญเถิดไปตามทาง
แม้หางตาของฉันนั้นไม่แล
ที่ผ่านมาเมตตาไม่พอหรือ
ไยจึงดื้อหนีไปไม่แยแส
ปล่อยให้เราเงียบเหงาเศร้าดวงแด
สิ่งที่แท้เธอหลอกกลับกลอกกัน
กลับจากงานรีบมาหาเธอก่อน
อย่าด่วนจากริดรอนตัดตอนฉัน
คิดหรือไม่ใครย้ำช้ำรำพัน
คือตัวฉันร้องหามานั่งคอย
หรือว่ามีที่ใหม่ให้เธออยู่
บ้านหลังหรูกินดีมิเหงาหงอย
มีนิออนสีนวลเย้ายวนกลอย
เธอถึงพลอยหลงเพลินเดินไต่ไป
ที่ผ่านมาขอโทษอย่าโกรธฉัน
แค่เหยียบหางขาดนั้นไยหวั่นไหว
หากฉันต่อให้ได้คงทำไป
แต่นี่หางเจ้าตายทำไงดี