แก้วประภัสสร
เด็กน้อยปั้นข้าวเหนียว
หยิบมาเคี้ยวกันหนุบหนับ
อาหารในสำรับ
หนูได้รับจากคนดี
รอยยิ้มบริสุทธิ์
เปรียบประดุจผ้าขาวนี้
พ่อแม่หนูไม่มี
ทิ้งหนูนี้ที่วัดกัน
หนูรอพ่อมารับ
อยากจะกลับไปสุขสันต์
ครอบครัวพร้อมหน้ากัน
จากวันนั้นไม่เห็นมา
อาศัยอยู่ในวัด
หลวงพ่อจัดตามยถา
เลี้ยงหนูรอเวลา
พ่อแม่มารับกลับกัน
วันนั้นถึงวันนี้
เจ็ดแปดปีได้แต่หัน
มองทางระหว่างวัน
รอแม่นั้นรับกลับไป
วันนี้คนใจดี
ทำบุญนี้ที่วัดไซร้
หนูเลยได้อิ่มไป
แต่วันไหนอาจไม่มี
สงสารแต่หลวงปู่
คอยอุ้มชูพวกหนูนี้
วันใดข้าวไม่มี
หนูคงมีวันอดกัน
วอนเถิดกรุณา
ช่วยเมตตาหนูหนูนั้น
เพื่อเด็กเติบโตกัน