ฤทธิ์ ศรีดวง
ผ้าขาวม้าพาดไหล่คาบใบจาก
แล้วมองซากเศษเรือที่เหลือหลง
กี่เรือเก่าเข้าฝั่งที่พังลง
เฒ่าประมงอย่างปู่แกรู้ดี
ท้องทะเล หาดทรายคือสายเลือด
จะไม่เหือดแห้งหายหรือกลายสี
ยังเขียวเข้มอย่างอัญมณี
ทะเลมีวิถีทางของมัน
แกเคยสอนลูกชายถึงสายน้ำ
ย่อมลึกล้ำเกรี้ยวกราดอย่าคาดฝัน
อาจก่อคลื่นครืนโครมเข้าโรมรัน
แม้เงียบงันเวิ้งว้างอย่าวางใจ
ทะเลร้างบางวันก็ปั่นป่วน
จะลากอวนก็ยากจะลากไหว
หากลูกมีแรงลองล่องเรือใบ
ทะเลใหญ่น้ำเย็นจะเป็นครู
ถ้าลมเลแรงกล้าใจอย่าท้อ
จงเกร็งข้อเข้าไว้ขึงใบสู้
เมื่อเชี่ยวชาญต้านลมระดมกรู
จะพุ่งสู่ฟากฝั่งได้อย่างไว
ถ้าลมเบากางใบย่อมไม่ล้า
อาจถึงท่าเรือแต่นานแ
1883
9
0
หน้าส่วนตัว
