ศรีสมภพ
เส้นฝ้าย ยิ่งใหญ่นัก !
ปุยขาว.. บนราวฟ้า ประกายจ้า อ่าอำไพ
ลอยเด่น เป็นเมฆใหญ่ เหมือนปุยฝ้าย ดูคล้ายฝัน
ปุยเมฆ ก้อนเล็กใหญ่ เลื่อนลอยไป ในฟ้านั้น
ลับหาย อีกไม่นาน คงผ่านผัน พ้นผ่านไป
ปุยฝ้าย..ในไร่กว้าง ขาวสะพรั่ง กลางป่าใหญ่
ปุยขาว ของชาวไร่ ให้ชีวา เลี้ยงชีวัน
ต้นกล้า กว่าเติบใหญ่ ผลิดอกใบให้ผลนั้น
ชูช่อ รอตะวัน อวดดอกบานก้านกิ่งงาม
สาวใย ฝั้นฝ้ายเกลียว มือชาญเชี่ยว เกี่ยวเกาะกำ
ถักทอ ต่อเติมซ้ำ เป็นผ้างาม ..อร่ามตา
ผลพวงยวงใยฝ้าย จากดินกลาย เกาะก่ายฟ้า
ดอกขาว ในราวป่า กลับเป็นผ้า ..เลิศค่าล้ำ
เส้นใย ไหวบางตา เกา
2655
0
0
หน้าส่วนตัว
