* สองตา-ยาย เหม่อดูดิน แตกระแหง
หมดเรี่ยวแรง มองออกไป ไร้ความหวัง
ความหิวโหย อดอยาก มาประดัง
ตา-ยายนั่ง หารือ ตัดสินใจ
* ตาหยิบซอ ที่ข้างฝา มาขึ้นเสียง
สีสำเนียง พริ้วแผ่ว ระรื่นไหล
ยิ้มน้อยน้อย ของยาย จากภายใน
ประโลมใจ จากเสียงซอ ของสามี
* สองตา-ยาย ตัดสินใจ ตายดาบหน้า
จัดเสี้อผ้า ตาคว้าซอ ขมันขมี
ถึงเมืองหลวง หาทำเล ที่ดีดี
แล้วนั่งสี ซอขอทาน คนผ่านมา
* จากเศษเงิน ผู้ใจบุญ หยิบยื่นให้
พาได้คลาย ความหิว ในชิวหา
มาวันหนึ่ง วิญญานพราก ไปจากตา
ยายเหว่ว้า นั่ง