บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
อันความคิดวิทยาพาก่อเกิด
ความคิดเลิศเพริดพริ้งยิ่งตรงเผง
ความคิดคนค้นคิดจิตบรรเลง
ความคิดเคร่งเร่งเร้าขาดเข้าใจ
ความคิดคนวนเวียนเปลี่ยนตามเหตุ
แยกประเภทชั่วดีมีเก่าใหม่
กินกามเกียรติเยียดยัดอัดเข้าไป
แล้วขวักไขว่ดิ้นรนก่อตนตัว
ห้ามอะไรในหล้าที่ว่ายาก
มิลำบากห้ามใจมิให้รั่ว
ล้านความคิดพิจไปไหวระรัว
ทั้งดีชั่วปะปนระคนกัน
หากห้ามจิตพิศวาสชะงัดได้
ก็คงไม่อาวรณ์บังอรนั่น
แต่เพราะห้ามมิได้ใจกลัดมัน
จึงไหวหวั่นฝันหาทุกนาที
หักอะไรขืนหักก็จักได้
หักอาลัยมิหลุดรุดหน้าหนี
จิตยังปองข้องเกี่ยวเลี้ยวฤดี
มาพิรี้พิไรไม่จืดจาง
อุตส่าห์หนีไกลโศกซีกโลกหนึ่ง
ยังคำนึงถึงอยู่มิรู้ห่า