บนความเศร้าเราโศกเมื่อโลกซ่อน ความสะท้อนอ่อนละมุนในคุณค่า ร่องรอยกาลทดท้อท่วมทรมาน์ ถมวิญญาณ์จ่อจรดกำหนดชิด กับจ่อมจมขมขื่นกล้ำกลืนกด ที่บางบทสนทนาอ่อนล้าจิต กับตัวตนคลุมครอบตีกรอบคิด อยู่ในสิทธิ์เสรีภาพอันซาบซึ้ง เมื่อความมืดมีความหมายอยู่ภายใน และกายใจนิรมิตให้คิดถึง สถิตภาพรอยจำย้อนคำนึง ที่ตราตรึงในอกสะทกสะท้าน บนความเศร้าเราโศกเมื่อโลกซ่อน ได้กลับย้อนคงเคยล่วงเลย ผ่าน- มาอิงแอบแนบชิดจิตวิญญาณ แม้นต้องทุกข์ทรมานสักปานใด
1337
10
0
หน้าส่วนตัว
