พิมญดา
บทสุดท้ายแล้วหนอขอลาก่อน
จบเขียนกลอนเสียทีหลีกหนีหาย
คิดไม่ออกบอกกับใครคงไม่มาย
บทสุดท้ายจำใจจากพรากอาลัย
เข้าบ้านกลอนมานานใจเป็นสุข
ไม่มีทุกข์ให้ยุ่งใจเลยคราไหน
แต่วันนี้มันเหลืออดในจิตใจ
พูดอะไรคงไม่ไหวใครไม่ฟัง
คงเหลือเพียงชื่อไว้ให้คิดถึง
กลอนเคยซึ้งหรือระลึกถึงความหลัง
จะมาเก็บหายไปใช่ชิงชัง
แต่ไม่อาจจะยั้งใครให้ติดตาม
ยิ่งนานไปไม่ดีต่อใครแน่
ตอนนี้แย่จบเสียทีมีโดนหยาม
อัดอั้นใจเสียนักโดนคุกคาม
ขอกราบกรานลาไปก่อนพี่น้องเรา
พิมญดาจะจดจำทุกคอมเม้น
ทุกเช้าเย็นคอยเฝ้าอ่านไม่เคยเหงา
เหนื่อยก็พักบ้านกลอนมานานเนา
เหลือเพียงเงาให้เล่าขานตำนานกลอน.....
...
ขอ
1996
21
0
หน้าส่วนตัว
