พระจันทร์เศร้า
เคยเป็นไหม.....
ที่หัวใจเจ็บร้าวราวถูกหนาม
เกี่ยวเนื้อใจฉีกเยินเกินห้ามปราม
แผลลุกลามเกินยารักษาใด
เพียงอักษรสี่วรรคยังเจ็บปวด
มันร้าวรวดสุดยั้งรั้งไว้ได้
เออคนหนอใจเธอทำด้วยอะไร
ไม่หวั่นไหวไม่เข้าใจหัวใจคน
ก็ตัวเรามันเขลาจึงเศร้าโศก
จำต้องทนวิปโยคโลกสับสน
หันทางไหนหม่นไหม้ให้ทุกข์ทน
จิตของคนวกวนเกินค้นเจอ
ไม่รู้ว่าใจเธอดำจึงช้ำนัก
มาหลงรักแล้วก็ช้ำน้ำตาเอ่อ
เผยทุกสิ่งจริงใจมอบให้เธอ
พอทีเผลอเธอก็ทำระกำใจ
เจ็บตรงนี้ที่หัวใจเพิ่งได้แผล
เฝ้าดูแลถนอมรักไม่ผลักไส
รักกำซาบอาบอุ่นละมุนละไม
ยิ้มสุขใจเพียงระลึกนึกถึงกัน
ต่อหน้าอย่างหลังอย่างช่างร้ายกาจ
ทำวางมาดห่วงใยชวนใฝ่ฝัน
เฝ้
1157
0
0
หน้าส่วนตัว
