ม้าก้านกล้วย
เมื่อแมกไม้ไม่มีมวลม่านเมฆ
แสงสาดสางสรวงเสกส่งแสบแสน
ระริกร้อนรุมเร้ารมเราแร้น
คุคั่งแค้นคลั่งคลายคุกคามคลอน
ชุ่มชื่นชุกโชกเชื้อชิงโชยชัก
ถั่งโถมถักถากไถถึงถ่ายถอน
วังเวงเว้าวอนวันวิงวอนว่อน
เจ้าจากจรจนใจเจียนจึงจดจำ
ลมแล้งไล่ลุกลามโลมไล้ล้อม
หยอกเย้าย้อมยั้งหยามยามหยุดย้ำ
หน่ายแหนงหนาวนางหนีนี้น้อมนำ
เครียดครวญคร่ำครุ่นค้างคิดครางคอย
โอ้อกเอ๋ยอกอันอ่อนอ้อนไออุ่น
นึกนำหนุนหนักแน่นในนวลน้อย
โอดอบอวลอ่อยอิ่งอิงเอนอ่อย
เบียดบ่อยบ่อยบดบายบ่บ่ายเบน
ไม่มีมิตรเมินหมางมามัวเมา
รักระรื่นหรือรักเราราวรี่เร้น
ตริตรึกตามไตร่ตรองต้องตื่นเต้น
แปรเปลี่ยนเป็นปั่นป่วนปลงปล่อยไป
หลุดลอยแล้วล
1141
5
0
หน้าส่วนตัว
