มองรอบห้องจ้องแม่แน่นอนหลับ ยิ่งเร่งนับวันกลับจับใจหนอ คิดถึงเพื่อนบ้านกลอนอ้อนพนอ วันนี้ขอห่อใจใส่อักษรา คงไม่เกินสองวันผันถึงบ้าน ขอสืบสานงานลูกผูกห่วงหา ดูแลแม่แน่หายคลายอุรา ให้กายาพาฟื้นคืนกายใจ นั่งนิ่งนิ่งพิงพนักหนักใจหน่วง ร่างปลิดล่วงพ่วงจิตสนิทไหว อยากจะฟื้นคืนตาพาเปิดใจ แต่ยากไร้ในแรงฝืนลืมตา ง่วง ง่วง ง่วง ล่วงใจฝังในสุด ไม่อาจหยุดฉุดได้ใคร่ปรึกษา ขอมะม่วงพ่วงมะนาวส่งนำมา เปรี้ยวสุดตาพาตื่นคืนใสคลอ
1348
24
0
หน้าส่วนตัว
