คีตากะ
จำได้ไหม เดือนดาวเจ้าเคยสร้าง
โลกเคยร้างกลับกลายพร่างพรายฝัน
หว่านพืชลงตรงดินถิ่นเพาะพันธุ์
ทุกสิ่งนั้นพลันเกิดกำเนิดมา
ฤาลืมแล้วเจ้าเป็นใครในแมนสรวง
เคยเด่นดวงเกรียงไกรเพียงไหนหนา
สร้างสรรค์สิ่งยิ่งใหญ่ในโลกา
ทั้งเหนือฟ้าใต้ฟ้าหาใครเกิน
สิ่งใดกันกั้นขวางเส้นทางไว้
บดบังใจมืดมิดจิตห่างเหิน
ถูกจองจำจำทนจนนานเกิน
หลงเพลิดเพลินอารมณ์อันสมใจ
เจ้าจึงล้าสิ้นแรงจะแข่งขัน
กลายหวาดหวั่นดวงจิตคิดหวั่นไหว
รอเวลาพร่าผลาญเนิ่นนานไป
จนหัวใจเฉื่อยชาอ่อนล้าลง
จ้องมองเพียงกำแพงอันแข็งแกร่ง
จิตคลางแคลงสงสัยใจลุ่มหลง
เดินวนไปในกรอบเพียงรอบวง
ชีพปลดปลงพักผ่อนนอนเอกา
แดนจองจำแห่งนี้มีใครสร้าง
เป็นเจ้าวางแ