พิมญดา
เช้าเมื่อตื่นขึ้นมาจับขวดเหล้า
สายก็เอาเหล้ามาดื่มให้ลืมเหงา
บ่ายยันเย็นนั่งละห้อยคอยใจเมา
ดึกก็กอดขวดเศร้าเฝ้าอาลัย
กอดขวดเหล้าดีกว่าน่ากอดนัก
กอดคนรักลวงเล่นละเว้นไว้
กอดขวดเหล้าเหมือนกับกอดยอดฤทัย
พูดไม่ได้พร้อมเชื่อฟังนั่งแอบอิง
เป็นเมรีขี้เมาเหล้าไม่เมารัก
เบื่อแล้วหนักเวลารักเหมือนผีสิง
รักทุ่มเทให้เขาหมดไม่ประวิง
เศร้าใจจริงที่แท้เขาเฝ้าหลอกลวง
เหล้าเหล้าจ๋าไหนหันมายิ้มหน่อยซิ
มีสติมองขวดเหล้าเฝ้าห่วงหวง
ดื่มเข้าไปดื่มให้หายช้ำทั้งปวง
ไม่ติดบ่วงรักแน่แม้จะเมา
เอาเหล้ากลบน้ำตาที่บ่าไหล
ส่งหัวใจที่แทบม้วยช่วยบอกเขา
เธอกับเหล้าหากเทียบกันฉันไม่เอา
5785
9
0
หน้าส่วนตัว
