ไผ่ดำ
...แค่ได้เห็น เบอร์โชว์ ที่หน้าปัทม์
ยิ่งแน่ชัด เพราะหัวใจ เริ่มไหวหวิว
สะเทิ้นอาย ยามเธอผ่าน ฉันแทบปลิว
ใจลอยลิ่ว อยากจะตาม ไปถามเธอ
...ว่าคนดี มีใครอยู่ ดูแลไหม
แต่หัวใจ ไม่กล้าพอ ด้วยเขอะเขิน
พูดเสียงสั่น หวั่นวิตก อกเหลือเกิน
กลัวคนเดิน เคียงข้าง ขวางทางเรา
...เส้นทางฝัน เป็นอย่างไร ไม่อาจรู้
แค่ได้อยู่ ชิดใกล้ ก็หายเหงา
ติดต่องาน เหมือนสื่อใจ ให้กับเรา
ได้บรรเทา ความหม่นหมอง ครองมานาน
...เจ้าของเบอร์ ที่โชว์นี้ มีเจ้าของ
ใครจับจอง หรือยัง หากสงสาร
คนแอบมอง คนนี้ คอยมานาน
คงหายสั่น หายหนาว หากเข้าใจ
...ถ้าวันนี้ ไม่มีนัด พี่ยังว่าง
ร้านส้มตำ ข้างทาง ทานได้ไหม
อยากได้
1405
9
0
หน้าส่วนตัว
