เห็นวิหคผกผินบินล่องฟ้า ในนภาจ้าแจ่มดั่งแต้มฝัน เจ้าบินเหิรเดินไกลเพื่อใครกัน ให้หนาวสั่นงันงกอกช้ำทรวง ในถิ่นไกลใครหนอที่รอเฝ้า คอยรับเจ้าเข้ารังทั้งแสนหวง จากวันคืนฝืนทนดั่งกลลวง จนปีล่วงห่วงน้องต้องช้ำใจ คนเฝ้ารอพ้อรักมักใจท้อ คำที่ขอพอแล้วแว่วยินไหม จากอ้อมกอดพลอดพร่ำย้ำจากใจ ดั่งเสียงใครให้หวนชวนกลับรัง ณ วันนี้ที่ต่างแดนแสนเหนื่อยล้า อยากหลับตาคราตื่นคืนดังหวัง ซบอกอุ่นกรุ่นไอในรวงรัง เป็นพลังหวังเพิ่มเติมชีวา