ผู้หญิงสีม่วง
เป็นห่วงมากเลยค่ะ..พ่อคะแม่ขา
แต่ปากลูกยา..แข็งเกินกว่าจะบอกได้
ห่วงแทบแย่..ยามพ่อแม่เดินทางไกล
แสนห่วงใย..ใจรุ่มร้อนนอนไม่ลง
หนึ่งอาทิตย์ยาวนาน..ทรมานยิ่ง
กลัวถูกทิ้ง..ให้ลูกน้อยล่องลอยหลง
พยายาม..ทำจิตคิดปลดปลง
ความพะวง..ยังส่งหนุนให้วุ่นใจ
กลัวลนลาน..พาลใจให้เป็นทุกข์
จะนั่งลุกแกล้งว่าสุข..ทำไม่ได้
กลัวการพราก..จนไม่อยากพลัดจากไป
อุ่นอกไอพ่อแม่ไซร้..ใคร่พักพิง
วอนขอพระ..สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกแห่งหน
บันดาลดล..ให้รอดพ้นจากทุกสิ่ง
อันตรายอย่ากรายกล้ำ..ลูกวอนวิง
ด้วยเกรงกริ่ง..ภัยร้ายจะหมายปอง
อันผลบุญของลูกที่ทำไว้..
ขอยกให้..เจือจานไปแด่ทั้งสอง
รอแม่พ่อ..กลับบ้านเรา
2270
9
0
หน้าส่วนตัว
