ฉันไม่ได้ร้องไห้
แต่น้ำตามาจากไหนไม่รู้
แค่หยิบภาพเธอขึ้นมาดู
แล้วอยู่อยู่ก็มีน้ำตา
เนิ่นนานแค่ไหนแล้วนะ
ที่เขาปล่อยปละเราไว้ตรงนี้
ไม่เคยสนใจไม่เคยใยดี
ทิ้งเราไว้ในคืนที่เหงาใจ
น้ำตา ..
ทำไมต้องพากันรินไหล
แค่คิดถึงคนไม่มีหัวใจ
ทำไม ทำไม ต้องมีน้ำตา
เมื่อเขาไม่เคยสนใจ
ร้องไห้ไปก็ไร้ค่า
หยุดเถอะนะน้ำตา
อย่ารินไหลออกมาให้มากมาย
อยู่ลำพังในคืนที่เหว่ว้า
ไม่อาจหยุดน้ำตาให้เหือดหาย
ได้แต่ปล่อยให้น้ำตาที่พร่าพราย
ให้ปลิวหายไปกับสายลม