หยาดน้ำตา ที่ไหล วันนี้ เก็บอย่างดี ไว้ใน ขวดโหล เป็นพยาน ของการ เติบโต ไว้คุยโว เรื่องที่ เคยมี ว่าครั้งหนึ่ง ชีวิต เดินผ่าน ข้ามเชี่ยวธาร สะพาน ตรงนี้ เคยอ่อนล้า หมดแรง ที่มี เหนื่อยสิ้นดี เรานี้ กัดฟัน เผื่อไว้อวด ใครต่อ ใครเขา ว่าตัวเรา ไม่ได้ ไหวหวั่น เรื่องใดเกิด ก็เปิด ประจัญ สารพัน ปัญหา ฝ่าไป จะไม่ให้ ใครหมิ่น นินทา ตราหน้าว่า ขี้แพ้ แค่ไหน ปลุกปลอบขวัญ วันนี้ ผ่านไป พบฟ้าใหม่ ไม้นี้ งอกงาม