windsaint
เพ้อ...คืน...
เพราะฉันรู้ว่าคิดถึงจึงมาหา
เพราะเธอคือนางฟ้าในใจฉัน
เพราะว่ารักคำเดียวที่ผูกพัน
เพราะอย่างนั้นฉันจึงหลงรักเธอ
หนึ่งเดือนดาวพราวฟ้าที่ข้าหลง
สองยังคงหัวใจไว้เสมอ
สามคือตาคอยมองจ้องจะเจอ
สี่ละเมอเพ้อคอยถึงกลอยใจ
กานดาจ๋าเจ้าจะรู้อยู่รึเปล่า
ว่ารักเจ้าคนนี้ไม่ไปไหน
คือแค่เธอคนเดียวไม่ใช่ใคร
รับเธอไว้ในอ้อมกอดของสายลม
จะแผ่ผืนคืนนี้คลี่ท้องฟ้า
เก็บสายตาเป็นสายใจไม่ขื่นขม
จะเก็บดาวมาร้อยเดือนเคื่อนคลายปม
มาชื่นชมดมดาวใต้แสงเดือน
จะหอบเอาสายใยความคิดถึง
จะผูกดึงสายใยความเป็นเพื่อน
จะใส่กล่องเก็บไว้ไม่ลืมเลือน
จะคอยเตือนว่ารักรักแต่เธอ
จะเก็บฝันใส่กล่อง