แสงริมทางเท้า
ใจๆๆทำไมใจหนอใจ
ใยๆๆเขาไม่หันมามอง
ใจๆๆเรานั้นช่างหม่นหมอง
ร้องๆๆช้ำชอกในหัวใจ
อยากตะโกนให้ก้องทั่วท้องฟ้า
สุดนภาหมอกเมฆถึงแห่งไหน
ที่ๆมีเธออยู่ไกลแสนไกล
ณ.แห่งใดในโลกช่วยบอกที
เพิ่มกำลังแรงตะโกนเป็นสองเท่า
เผื่อเข้าหัวใจได้ยินถึงคำนี้
คำว่ารักๆๆที่ฉันมี
ฝากบอกทีฝากบอกไปให้ถึงเธอ
แม้แผ่นฟ้านภามหาสมุทร
ช่วยยั้งยุดฉุดใจไม่ให้เผลอ
แต่แรงใจของฉันที่ให้เธอ
มันล้นเหลือเกิดแรงใดจะต้านทาน
เธอเห็นไหมใจฉันที่ให้ไป
รับได้ไหมอย่างปล่อยทิ้งไว้นาน
ใจของฉันแม้จะแกร่งแม้ทนทาน
แต่เนิ่นนานกาลเวลาพาละลาย
ภูเขาสูงแอนดีสที่ว่าแน่
หิมาลัยนั่นแลเด่นไสว
ยังถูกลมถูกน้ำกัดเซาะ