จึงรู้ชะตา บ้าคลั่ง มันนั่งหัวเราะเราอยู่ มันยิ้มเย้ยเยาะหัวเราะขำ ระยำชะตากรรมใครสร้าง ณ.เวลานั้นฉันยังเพ้อฝัน คิดสรรค์คิดสร้างหลายอย่าง เหมื่อนโง่เหมือนบ้าไม่รู้ทาง แรมร้างจากสายตาระอาใจ ณ.เวลาหนึ่งจึงรู้เขาใจ ใครคิดอย่างไรช่างเขา ใครยิ้มใครเยาะหัวเราะเรา อาจโงอาจง้าวกว่าเรานั้น บางเวลาก็ยังรู้ว่า ความคิดนั้นหนาช่างเขลา บางคนเขาคิดดีกว่าเรา ยังโงยังง้าวเขลาเกิน คิดแต่ว่ากูนั้นเก่ง ร่องสมองมีไฟแรงพุ่งพลวด โงเง่าเรายังจะโอ้อวด เราหยุดสำรวจตัวเอง
867
0
0
หน้าส่วนตัว
