marionette (ลีน)
ฉันเป็นสิ่งที่เรียกว่า "หุ่นกระบอก"
มีตะปูตอกอยู่ที่..แขนข้างหนึ่ง
ส่วนขาซ้ายมีเชีอกป่านมัดจับตรึง
ไว้คอยขึงดึงฉันให้ก้าวเดิน...
คนมากมายพานขบขัน..เมื่อเห็นฉัน
หน้าเปื้อนยิ้ม..ทุกพลันไม่เก้อเขิน
แม้จะมีคนสนใจ....หรือใครเมิน
ไม่ห่างเหิน...ยังยิ้มได้ทุกครา?
นั่นก็เพราะฉันถูกสร้าง....พร้อมเส้นโค้ง
ที่บรรจงวาดหงายบน...ใบหน้า
มันเหมือนดั่งรอยบาปที่ถูก...ตรา
ให้ไม่มีใครรู้ว่า..ฉัน...รู้สึกเช่นไร...
หากฉันร้องไห้ออกมาใครเลยรู้..?
มีอยู่หรือ..คนปลอบโยน...เมื่อหวั่นไหว
ใครกันเล่า??...."ไม่มีหรอกคนสนใจ"...
เพราะใครใคร...ก็หมายจะ...เห็นฉันยิ้ม ^_^