White roses
โปรดอย่าจากฉันไปจะได้ไหม
อย่าทิ้งให้ฉันเดียวดายในโลกกว้าง
เหงาเหลือเกินหนาวหัวใจไม่เว้นวาง
แสนอ้างว้างหวั่นไหวใจคะนึง
อย่าปล่อยให้ความรักฉันพลันสลาย
โปรดจงได้เหลียวมองมาสักคราหนึ่ง
ความรักที่เดียวดายยังตราตรึง
แม้ไม่ซึ้งเมื่อยามพบสบสายตา
ขอให้เงาของฉันนั้นปรากฏ
ขอเธอจดจำไมตรีอันมีค่า
ให้เงาฉันนั้นปรากฏในแววตา
ถึงแม้ว่าเพียงนิดนั้นฉันชื่นใจ
หากไม่ได้ร่วมเรียงเคียงชีวิต
โปรดให้สิทธิ์ฉันฝันบ้างจะได้ไหม
ขอเก็บซ่อนความรักของเธอไว้
อยู่ภายในใจฉันทุกวันวาน
ถึงแม้ว่าจะโศกเศร้าเหงาเพียงไหน
ความทรงจำสูญสิ้นไปก็ไม่หวั่น
เพราะดวงจิตมีเธอนิจนิรันดร์
ไม่มีวันเสื่อมสลายคลายรักเธอ..
1834
18
0
หน้าส่วนตัว
