ม้าก้านกล้วย
ฉันก้าวเดิน จากมา ลาจากรัก
สัมพันธ์หวาน ราญหัก ตระหนักแน่
แหลกสลาย ไปจากกัน เพราะฉันแท้แท้
ไม่คิดแคร์ หัวใจ ใครทั้งนั้น
พูดคำเดียว ว่าเรา จะต้องจบ
ขอให้ลบ ลืมวัน อันแสนสั้น
ด้วยเหตุผล เพราะเรา ไม่เข้ากัน
จงลืมฉัน เสียให้สิ้น ยินดีร้าง
รู้ไหม กว่าจะพูด คำนั้นออกมา
น้ำตา ฉันตกใน ใจเวิ้งว่าง
กล้ำกลืน ความฝัน อันอ้างว้าง
ยืนหยัด ท่ามกลาง สายฝนพรำ
น้ำตา ไหลออกมา เป็นสายสาย
ปล่อยใจ ให้ละลาย สลายระส่ำ
ยอมแม้น ใครจะเห็น เป็นคนใจดำ
ยอมทำ เพื่อเธอ ได้เปลี่ยนแปร
ก็รู้อยู่ เต็มอก ว่ารักที่สุด
แต่มิฉุด รั้งรัก หนักเกินแก้
เธอดีกว่า ฉันมากนัก หากรักแท้
ขอเพียงแค่ เธอก้าวเดิน ท
1187
3
0
หน้าส่วนตัว
