เมื่อแรกรักริเริ่มเคลิ้มใจเปลี่ยว แม้เด็ดเดี่ยวเพียงใดให้อ่อนไหว ใจริรู้ความหมายรักเป็นเช่นใด มันสุขสันต์หรือไม่ให้อยากลอง . ทั้งถ้อยวาจาที่เอื้อนเอ่ย...แว่วหวาน ให้สำราญชื่นช่ำใจ...เราสอง ทั้งสัมผัสที่คอยเฝ้าเคล้าประคอง และสายตาที่เฝ้ามองคล้องใจกัน . แต่ความสุขเข้ามาเพียงแว่วๆๆ เหมือนสายลมเบาแผ่วแล้วจางหาย เป็นเพียงความรู้สึกจากส่วนลึกในเรือนกาย ไม่อาจยึดถือไว้ได้ให้เศร้าจริง