ค่ำคืนที่มืดมนลนในจิต รักมีฤทธิ์ร่างเวทสเน่หา เดือนที่เคยพร่างพราวขาวนภา แต่เวลาพาดับมืดมิดไป แล้วเวลาพารักจากลาด้วย ใจมอดม้วยด้วยรักมิสดใส ใจจะขาดฟ้าฟาดลงกลางใจ ดวงฤทัยปี้ป่นหมดหนทาง รักร่วงโรยตามกาลที่ผ่านเลย ดุจเฉลยของรักที่บาดหมาง ชีวินสิ้นดั่งลมพัดอ่อนบาง ปลิวเคว้งคว้างร้าวฤทัยอาลัยวรณ์
1120
1
0
หน้าส่วนตัว
