ฝากรอยยิ้มพริ้มเพราลำเนาหวาน
ร้อยกลอนกานท์เคารพนบสารสื่อ
เป็นยิ้มฝากจากใจที่ใสซื่อ
ของเด็กดื้อกำนัลมอบตอบกลับมา
ได้เรียนรู้คำเสนาะเพราะสอนสั่ง
ยิ้มทุกครั้งด้วยใจไร้เดียงสา
ประสบการณ์ผ่านกวีที่เรียนมา
ยังด้อยค่ากว่าน้ำใจพิมพ์ไมตรี.