แก้ม .. ป่อง
ผีหมอนวอนว่าอย่าเพิ่งตื่น
เสียดายคืนจวนกำหนดหมดสมัย
นอนสาแม่เยอ ...... นอนอีกหน่อยค่อยตื่นไป
แสนอาลัยอาวรณ์หมอนอุ่นอิง
ผีผ้าห่มโลมอุ่นตลุ่นเหลือ
จะห่มเนื้อเจ้าละอ่อนเถิดนอนนิ่ง
เดี๋ยวลมมาพาใจให้ประวิง
ผีผ้าห่มเข้าสิงไม่ติงกาย
ผีที่นอนนุ่มเนื้อเมื่อใกล้รุ่ง
กล่อมจรุงโลมใจให้ตื่นสาย
จงหลับอีกประไรให้สบาย
น้ำค้างยังไม่ละลายจากชายคา
รุ่งยังไม่มาฟ้ายังไม่สาง
หมอกยังไม่จางแดดยังไม่กล้า
ไก่แก้วแว่วขันไม่ทันลา
หมู่บุปผารออุทัยยังไม่บาน
แม่เทียวไล่ผีร้ายไปจากลูก
ไม่ให้ถูกเบียนเบียดผีเกียจคร้าน
แต่ลูกเห็นเป็นว่าน่าเบื่องาน
มารบกวนความสราญฝันรื่นรมย์
แม่เ