นกสีหมอก
ไม่จำเป็นต้องจริงใจให้ใครแล้ว
เหมือนรู้แกวอนาคตไม่สดใส
ไม่ต้องการทุกสิ่งที่จริงใจ
ก็คงไม่ต้องให้เพื่อนเหมือนเคยมา
เคยเชิดชูความจริงใจไว้เหนือสิ่ง
แต่ความจริงไม่ใช่เลยฉันเคยหา
หาเท่าไหร่หาไม่ได้ในสักครา
หนักอุราเหนื่อยเปล่าไม่เข้าใจ
แม้จะให้เท่าไหร่ไม่กลัวหมด
ถือเป็นกฎชีวิตดีที่ถือไว้
ทุกทุกอย่างอยู่ยิ่งด้วยจริงใจ
ก็เลยใส่ให้ทุกคนจนหมดตัว
ไม่ได้อยากเรียกคืนต้องฝืนจิต
แต่อยากคิดเก็บไว้อยู่ในหัว
ไม่แสดงออกไปให้ใครกลัว
อยากรักตัวของฉันนี้กว่าที่เป็น
ไม่แคร์ใครว่าอะไรฉันไม่โกรธ
ถึงขอโทษไม่รู้สึกนึกมองเห็น
อยู่เงียบเงียบเฉยไปไม่ลำเค็ญ
1282
6
0
หน้าส่วนตัว
