คำสัญญา
สุดหัวใจจำได้หรือเปล่าหนอ เคยเอ่ยขอเปิดธารทางสร้างสรรค์
อยู่หนใดใยเฉยแลเงียบงัน ผ่านคืนวันฝันเรียบเย็นเฉียบใจ
ทั้งร้อยรัดมัดคำพิสวาท ยังคลาคลาดเลือนเหเร่ไฉน
สุดสิ้นดินผินฟ้าต้องลาไกล โอ้อาลัยหวลหาตั้งตาคอย
อีกนานนักจักเห็นอย่างวันนี้ ชื่นฤดีมีตนใยจึงถอย
ไม่ส่งเสียงไม่สนว่าเกลอกลอย ใจจะพลอยโศกศัลย์ทั้งวันคืน
วาดชีวาบนหล้าแทรกเพลงเศร้า