คนกรุงศรี
สวนหน้าบ้าน ลานกว้าง ยังร้างรก
ต้นหญ้าปก คลุมอยู่ ดูไม่สม
ถากถางออก หมดสิ้น ดินอุดม
คงรื่นรมย์ ถ้าได้ พันธ์ไม้งาม
คิดจะปลูก ต้นรัก เพียงสักกิ่ง
แสนยากยิ่ง อย่างไร เที่ยวไต่ถาม
เห็นเพื่อนบ้าน ปลูกไว้ มิได้ความ
เพียงสองสาม เดือนเล่า รักเฉาไป
อยากทดลอง ดูบ้าง เหมือนอย่างเขา
ต้องนั่งเฝ้า เลือกสรร รักพันธ์ใหม่
เพ่งพินิจ คิดนาน มองการณ์ไกล
ก็สมใจ ได้ต้นหนึ่ง จึงนำมา
ดินที่สวน ร่วนซุย ใส่ปุ๋ยเพิ่ม
รดน้ำเสริม ยอดแยก แตกสาขา
ความจริงใจ ให้กัน วันเวลา
ความห่วงหา อภัย เข้าใจกัน
วัชพืช ขึ้นพัน ตัดมันทิ้ง
รักหลายกิ่ง ผลิดอก ออกสีสัน
แมลงภู่ ผึ้งล้อม ตอมทุกวัน
หนอนเพี้ยนั้น มิกล้า