ทะเลใจ
วัฎจักรควักชีวิตให้ติดลม
ความรักล่มจมห่างหายกายเลยหวั่น
พานพบใครใจอยากใกล้ใกล้ชิดกัน
แต่เขานั้นพลันเหินห่างจางหายไป
ใช้หน้าที่มีการงานสานความเหนื่อย
ไปเรื่อยเปื่อยเอื่อยเชื่องช้าสมใจไหม
จนตอนนี้ไม่มีแม้แลผู้ใด
จนหัวใจร่ำไห้ให้เพียงพอ
เหนื่อยเหนื่อยกับการงานพาลให้วุ่น
ใจขุ่นขุ่นกรุ่นด้วยโกรธโทษใครหนอ
ไม่ได้พักต้องหยุดรักชักไม่พอ
กับใจท้อขอเพียงใครใส่ใจกัน
จนมาถึงซึ่งขีดสุดจุดประกาย
ให้ผ่อนคลายหายความเหนื่อยเหมื่อยแล้วนั้น
กลับมาใหม่จะดีไหมใจของฉัน
หยุดสักวันพันหัวใจให้พักผ่อน
ฉันจะหนีหนีแล้วนะจะบอกให้
ไปไกลไกลไม่หันกลับแล้วหลับนอน
เผื่อจะหายคลายใจบ้างว่างพักผ่อน
ไปหนุ