มองดอกจานแดงฉานบานสะพรั่ง คล้ายเสียงสั่งสัญญารักหน้าหนาว การรอคอยเดือนปีช่างยืดยาว ดอกจานพราวเต็มต้นคนร้างลา สัญญารักหน้าหนาวลืมแล้วหรือ สองเราถือดอกจานสาบานว่า ถึงอยู่ไกลเพียงไหนจะรีบมา ให้รอท่าที่รักต้นจานเดิม ลมหนาวผ่านดอกจานหล่นคนเศร้าหมอง มิอาจมองดอกจานพาลเหงาเพิ่ม สัญญารักขาดแรงมาแต่งเติม รักเราเริ่มอ่อนล้าหน้าจานโรย ฝากฝัน 12 ม.ค. 51