ทรายกะทะเล
ยามเช้าตื่นขึ้นมาเวลา สาง
หมอกยังจาง ท้องฟ้า พร่า สว่างไสว
ทำไมอะไรมันติตาและค้างอยู่ในใจ
ยังพอไหว ว่า คิดถึง เธอ อยู่ทุกวัน
สวรรค์ไม่เมตตา พาเราคิด
ให้เราติดอยู่ห่าว คนฟากฟ้าฝัน
คิดถึงมาก ก็ฝันมากในกลางวัน
เธอไม่หันมามอง สองตาเธอ
ไม่มีทางแล้วหรือที่เธอ เผลอ
ให้ฉันเจอเธอบ้าง ที่เธอเสนอ
ทุกความคิดฉันก็รู้ฉันอยากเจอ
แต่คนเซ่ออย่างฉัน เคนมองมา
ทำไมต้องเป้นตัวเราที่เศร้า
ทั้งที่เราทุ่มความภักดีมา
รักที่ต้องชอกช้ำอุรา
รักทีมอบพากับต้องชอกช้ำฤดี
รอยยิ้มของเธอ อ่อนละมุน
ทำให้โลกหมุนต้องหยุดตาฉันดูเธอดี
ไม่มีอีกแล้วหรือ ยามเราต้องพบกันอีกที
ฉันหนีความจริงไม่ได้หรอกนะ