อ่อนล้าเหลือเกิน...จันทร์เจ้า ข้าเหงาเกินกล่าว...ดาวเอ๋ย ข้าเหนื่อยกาย ใจ...ลมเอย ข้าเลยอยากพัก...สักครา พักจากความรัก...สับสน พักคนร้อยเลห์ เสน่หา พักใจ จากโลกมายา ขอเวลาข้าพัก...สักราตรี เพียงเพื่อหยุดพักจากเขา โศก เศร้า เหนื่อย ล้า ข้าอยากหนี มอบใจ มอบรัก อย่างภักดี เขากลับย่ำยี ขยี้ใจ จันทร์จ๋า ข้าอยากลืมเขา ลืมความโศกเศร้า อ่อนไหว ลืมว่า ข้าเคยรักใคร ที่มอบให้แต่ความช้ำ...รอยน้ำตา