พู่กันของหูกวาง
รอยเท้าที่ย่ำมา
เหลียวหันกลับไปดูว่า...ไกลแค่ไหน
มองไปสุดทาง...ที่ไกลแสนไกล
พบแต่เพียงรอยอดีตตราไว้...ในความทรงจำของวันเวลา
ทุกก้าวย่างที่เคยย่ำลง
ครั้งนึงเคยย่ำอย่างทรนง...และหาญกล้า
เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า...เมื่อยามถึงเวลา
ผ่านร้อนหนาวมามากกว่า...ที่เคยเป็น
ข้างทางที่มีอุปสรรค
เคยผ่านมานัก-ต่อ-นัก...อย่างที่เคยเห็น
ร้อน-หนาว-เยือก-เย็น
ยังคงเป็นสิ่งทดสอบกาย และใจ
ปัจจุบันกับรอยเท้าคู่นี้
ยังไม่รู้ว่ากำลังที่มี...จะเดินไปได้ไกลแค่ไหน
วันนี้...ตรงนี้ที่ยืนอยู่...ยังมีลู่ทางอีกไกลแสนไกล
พร้อมให้เราก้าวเดินเพื่อสู้ต่อไป...โดยไม่รู้ทาง
จงปล่อยอดีตไปกับรอยเท้า
ที่เคยย่ำมาอย่า