ไผ่ดำ
...แค่เพียงเห็น น้องเดินผ่าน บ้านพี่มา
ส่งสายตา หวานซึ้ง ตรึงใจมั่น
เทพองค์ใด ส่งเธอให้ ได้เจอกัน
ใจไหวหวั่น ตกไป ในภวังค์
...ได้ยินเสียง เจื้อยแจ้ว แล้วมีสุข
ลืมสิ้นทุกข์ ยามใกล้น้อง ต้องมนต์ขลัง
คราแย้มยิ้ม เอมอิ่ม ริมปากบาง
ทั่วสรรภางค์ หอมเรื่อ เจือมนทา
....ได้สัมผัส กลิ่นอาย จากกายน้อง
ยามเคียงครอง ชิดใกล้ ให้โหยหา
ได้แอบอุ่น อิ่มรัก..ยาก..พรรณา
ยกพารา แลกเธอไป ไม่ต้องการ
...เพราะเธอนั้น มีค่า กว่าทุกสิ่ง
เป็นยอดหญิง ที่ใจ หมายปองมั่น
เมื่อตัดใจ รักแล้ว รักนิรันดร์
ไม่ต้องการ ของมีค่า มาทดแทน
...จะขอรัก หากเธอ นั้นคงมั่น
ไม่แปรผัน มีพี่ นี้แนบแน่น
จะพาเธอ ท่อ
852
3
0
หน้าส่วนตัว
